Paylaş
0
Mercedes 190E, otomotiv dünyasının en sağlam modellerinden biri olarak görülüyor. Ancak arkasında yatan hikaye bunun tesadüf olmadığını kanıtlar nitelikte. Alman üretici, 190 E 2.3-16'nın seri üretimi başlamadan önce üç prototipi İtalya'daki Nardò yüksek hız pistine götürdü ve otomobilleri günler sürecek bir dayanıklılık sınavına çıkardı.
Üstelik burada amaç yalnızca binlerce kilometre yol yapmak değildi. Otomobillerin çok yüksek hızları uzun süre boyunca koruması gerekiyordu. Sonuçta 50 bin kilometre, 201 saat 39 dakika 43 saniyede tamamlandı ve 247,939 km/s ortalama hıza ulaşıldı. Peki Mercedes bunu nasıl başardı ve test sırasında otomobillere neler yapıldı? Gelin, 1983 yılında Nardò'da yaşananlara yakından bakalım.
İçerikten Görseller
Mercedes 190 E 2.3-16 henüz seri üretimde bile değildi.
Mercedes, üç prototipi Ağustos 1983'te İtalya'nın güneyindeki Nardò yüksek hız pistine götürdü. 190 E 2.3-16'nın seri üretimi ise daha sonra başlayacaktı. Mercedes'in hedefi yeni modelin performansını yalnızca kısa süreli yüksek hız denemeleriyle göstermek değildi. Otomobilin yüksek hız altında uzun mesafelerde nasıl davranacağını da ortaya koymak istiyordu. Bunun için Nardò'nun dairesel yüksek hız pisti oldukça uygun bir yerdi.
50 bin kilometre boyunca ortalama 247,939 km/s...
Denemenin sonunda ortaya çıkan rakamlar bugün bile etkileyici. Mercedes 190 E 2.3-16, 50 bin kilometrelik mesafeyi 201 saat 39 dakika 43 saniyede tamamladı. Bu, yaklaşık sekiz gün boyunca süren sürüşte 247,939 km/s ortalama hız anlamına geliyor. Üstelik bu sonuç yalnızca Mercedes'in kendi kayıtlarında bulunan bir test verisi değil. 50 bin kilometrelik derece FIA'nın dünya rekorları kayıtlarına da geçti. Aynı denemelerde 25 bin kilometre ve 25 bin mil gibi farklı mesafelerde de rekorlar elde edildi.
Otomobiller 50 bin kilometreyi herhangi bir müdahale olmadan ve hiç durmadan tamamlamadı.
Mercedes'in kayıtlarına göre denemede 18 sürücü görev yaptı ve sürücüler yaklaşık 2,5 saatlik vardiyalarla direksiyon başına geçti. Yakıt ikmalleri de doğal olarak testin bir parçasıydı. Bazı pit stopları yaklaşık 20 saniye içinde tamamlanıyordu. Yaklaşık her 17 bin kilometrede ise lastikler, motor yağı ve yağ filtresi değiştiriliyor, supap ayarları kontrol ediliyordu. Yani otomobil bakım görüyordu; asıl etkileyici nokta, bütün bunların çok yüksek hızların korunduğu günler süren bir dayanıklılık sürüşü sırasında gerçekleştirilmesiydi.
Nardò'daki sürüşün amacı yalnızca 190 E 2.3-16'nın ne kadar hızlı olduğunu göstermek değildi.
Mercedes, henüz seri üretime geçmemiş otomobilin motor, aktarma organları ve diğer mekanik bileşenlerinin uzun süre yüksek hız ve yük altında nasıl çalıştığını görmek istiyordu. Günler boyunca devam eden sürüş, otomobilin dayanıklılığını sınarken seri üretim öncesinde elde edilen verilerin değerlendirilmesine de imkân sağladı.
Testin sonunda Mercedes yalnızca otomobilin dayanıklılığını ortaya koymakla kalmadı, 25 bin kilometre, 25 bin mil ve 50 bin kilometre mesafelerinde dünya rekorları da elde etti. En dikkat çekici sonuç ise 50 bin kilometrenin 247,939 km/s ortalama hızla tamamlanmasıydı. Böylece 190 E 2.3-16, henüz müşterilerle buluşmadan önce yüksek hızını uzun süre koruyabildiğini somut ve resmi bir rekorla göstermiş oldu.
